kittaro | blog
24
home,page,page-id-24,page-template,page-template-blog-large-image-whole-post,page-template-blog-large-image-whole-post-php,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,transparent_content,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive

kittaro

box-text

 

 

anyparksiaοι αμέτρητες μικρές παρουσίες, που δεν έχουν πλέον τη δύναμη να προφέρουν τ’ όνομα σου… απουσίες είναι!!!

 

 

οι τσακισμένες σελίδες, ως άλλοι σελιδοδείκτες στ’ αγαπημένο σου βιβλίο, που την ανάγνωση του θα προσμένει, απουσίες είναι…

 

 

τα ξεχασμένα σου αποτσίγαρα, που το θάνατο τους δε ξόδεψαν ακόμη… απουσίες είναι…

 

οι φιγούρες σου, στου σπιτιού τ’ έρεβος απουσίες είναι…

 

η συντροφιά της σιωπής σου, απουσία είναι…

 

οι πιθανότητες κι προσδοκίες σου, απουσίες είναι…

 

της σύνεσης σου η μεθοριακή γραμμή, απουσία είναι…

 

οι μέρες, που σαν ποτάμι σ’ άνυδρες όχθες ρέουν, απουσίες είναι…

 

τ’ ονειρόδραμα που πρωταγωνιστούσες, απουσία είναι…

 

το κενό μέσα στο πλήθος, των θλιμμένων οργασμών σου, απουσίες είναι…

 

ο αγόγγυστος αναστεναγμός σου, απουσία σου είναι…

 

οι διανθισμένες υποσχέσεις σου, απουσίες είναι…

 

η αμφιθυμία σου, απουσία είναι…

 

η αδήριτες ανάγκες σου, απουσίες είναι…

 

η δυσθυμία σου, απουσία είναι…

 

 

 

η βεβαιότητα, πως πριν από τους τίτλους τέλους καταρρέεις, το φινάλε είναι!!! μόνος αξιόπιστος μάρτυρας πως κάποτε φευγαλέα υπήρξες, η απουσία σου… είναι, απουσία ήσουν εσύ… κι κίβδηλη διάσταση π’ ολοκληρωτικά ανήκες…

 

όχι άλλα γεια… αντίο μοναχά!!!

 

η αυτογνωσία, μέσα απ’ την απώλεια… η ζωή, που δε χαραμίζω είναι!!!

 

 

 

kyriarxos-ypotaktikos

τον τελευταίο χρόνο ίσως και μ’ αφορμή το βιβλίο και μετέπειτα ταινία της eljames πενήντα αποχρώσεις του γκρι, όλο και πιο συχνά ακούω «αρσενικά» στα ανούσια πηγαδάκια που δημόσια στήνουν σε χώρους συναθροίσεων, να συζητούν για το bdsm και να κομπορρημονούν για τις επιδόσεις που καταγράφουν στη σχέση τους και πως οι αδιαμφισβήτητοι αφέντες είναι…

 

αν κι ο εκπεφρασμένος, διακαής πόθος όλων αυτών, η επιθυμία ένταξης τους σε κάποια «μυστικιστική οργάνωση» κυρίαρχων και υποτακτικών είναι, οφθαλμοφανές παραμένει ακόμα και στους αδαείς όπως εγώ, πως το μόνο στοιχείο που γνωρίζουν για το σπορ ένα χαστουκάκι στα οπίσθια είναι, άντε κι οι ροζ χειροπέδες των sex shops…

 

ο ερωτικός βίος είναι αδιαπραγμάτευτα προσωπική υπόθεση του καθενός κι αναφαίρετο δικαίωμα του, αυτό όμως που δεν κατανοώ -πέραν του γελείου κουτσομπολιού- είναι η ανάγκη ένταξης σε μια δήθεν ελίτ του χώρου, η οποία όχι απλά θα τους μυήσει στα μυστικά της αλλά θ’ αναγνωρίσει και θ’ αποδεχτεί την όποια ανωτερότητα τους!!!

 

επειδή όμως αναφερόμαστε σ’ ενήλικες κι όχι σε αμούστακους εφήβους οι οποίοι θα προκαλέσουν -έστω κι άθελα τους- ανεπανόρθωτα ψυχικά τραύματα στους ερωτικούς παρτενέρ τους, θεωρώ επιβεβλημένη μια πιο προσεκτική προσέγγιση του φαινομένου αυτού…

 

ο/η κυρίαρχος/η δεν κατέχει πτυχία κι ούτε νομιμοποιείται κάποια επιτροπή από ειδήμονες του χώρου ν’ αποφασίσουν για την επάρκεια, την αυθεντικότητα και την ανωτερότητα του…

 

τα δρώμενα -ευτυχώς μες στην πολυπλοκότητα τους- είναι απλά για εσένα αγαπητέ φλύαρε νεαρέ, που ‘γινες η αφορμή για να συνταχθεί το κείμενο αυτό.

 

στοιχείο αδιάσειστο της όποιας ικανότητας σου, θ’ αποτελεί πάντα το τελικό αποτέλεσμα της δράσης σου…

 

αν… η σύντροφος σου, σε σέβεται και σ’ αγαπά, αναστατώνεται στο παραμικρό άγγιγμα σου, βλέπει τη ζωή της να βελτιώνεται καθημερινά μαζί σου, αισθάνεται όλο και πιο ολοκληρωμένη συναισθηματικά κι ερωτικά, επιθυμεί με τη συμπεριφορά και τις πράξεις της να σε κάνει διαρκώς υπερήφανο, σ’ εμπιστεύεται και σε θαυμάζει, νοιώθει περήφανη που είναι της καρδιά σου η εκλεκτή, σ’ υπακούει τυφλά και κάνει τα πάντα για να σε ευχαριστήσει, εμπιστεύεται την κρίση και τις αποφάσεις σου και το βασικότερο ίσως, αν δίχως εσύ να την περιορίζεις στο παραμικρό, απολαμβάνει και την εξιτάρει το γεγονός πως σου ανήκει κυριολεκτικά, τότε και μόνο τότε -σύμφωνα πάντα με τα δικά μου πάντα υποκειμενικά κριτήρια- θ’ έχεις κάνει ένα μικρό βήμα προς την κατάκτηση του ποθητού για εσένα τίτλου, όχι από τους υπολοίπους, αλλά από τον ίδιο σου μονάχα τον εαυτό, ακόμα κι αν παραμένεις εντελώς άγνωστος στην bdsm ή σ’ οποιαδήποτε άλλη αξιοσέβαστη κοινότητα επιθυμείς να ενταχθείς…

 

το αν είσαι τώρα σε θέση, πρωτίστως να τα διακρίνεις πραγματικά όλα αυτά και κατ’ επέκταση να τα διαχειριστείς, είναι μια άλλη ατελεύτητη συζήτηση δε νομίζεις;;;

 

play the weeknd | fifty shades of grey

 

 

 

ennoiaαν ωρίμασες ακόμα δε ξέρω, συνειδητοποίησα μοναχά πως διακαώς επιδιώκεις να ξεφύγεις απ’ την ασχήμια της πραγματικότητας που σε περιβάλλει κι έπαψες πλέον να μιλάς, σάμπως σ’ ακούει και κανείς;;;

 

κανείς δεν είναι ικανός να ορίσει ποτέ θα γίνεις αυτό π’ ονειρεύεσαι…

 

χρονικοί περιορισμοί κι αταβισμοί δεν υφίστανται… με παράστημα ευθυτενές ξεκίνα όταν νοιώθεις πραγματικά έτοιμος εσύ, αδήριτη είναι ανάγκη

 

για νόρμες και κανόνες μη σκιαστείς, εμβριθής μελετητής γίνε και μετουσιώσου… βίωσε καταστάσεις που θα σ’ εκπλήξουν, κατέκτησε αυτό που επιθυμείς, συναναστρέψου ανθρώπους διαφορετικούς, την αμφισημία μετουσίωσε σε καθοδηγητή

 

τα θέλω σου μην προδώσεις, μην εγκαταλείψεις απ’ τις αναποδιές, τα λάθη και τα πάθη σου αναμοχλεύοντας ζήσε μια περήφανη αλτρουιστική διαδρομή κι αν ποτέ επιτακτική ανάγκη καταστεί, το κουράγιο βρες για να ξεκινήσεις από την αρχή…

 

μέχρι κείνο το πρωινό που στην αντανάκλαση μιας ανατολής θ’ ανακαλύψεις το ανθρωπόμορφο σχήμα σου, έννοια να γίνεται…

 

κι όσο για τους άλλους, όλους τους άλλους… πάντα θα έχουν κάτι να πουν, πότε όμως και πως σε γνώρισαν πραγματικά;;; ψήγματα μονάχα τους αναλογούν…

 

 


apolyto

εθισμένοι στ’ απόλυτο… ορρωδούμε με το σχετικό, αφερέγγυο κι ασταθές μας φαντάζει… αν, τ’ απόλυτο νοσταλγούμε, ας τ’ αναζητήσουμε εκεί που πραγματικά υπάρχει… εγκλωβισμένο στα υποκειμενικά δεδομένα μας!!!

 

μοναχά ο ορθός λόγος, μπορεί να οδηγήσει σε κώδικες και συμπεριφορές που θα βασίζονται στο σεβασμό της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας του άλλου, οι οποίοι θα διαφοροποιούνται και θα προσαρμόζονται με τη σειρά τους, στις όποιες κοινωνικές συνθήκες…

 

ειδάλλως ας εξακολουθήσουμε να θεωρούμε τον ελεύθερο έρωτα από δικαίωμα «αμαρτία» και την δουλεία όχι έγκλημα, αλλά ιδιοκτησία…

 

έως ότου όμως απαγορευτεί ρητά η χρήση του στο κοινωνικό σύνολο, ας φέρει, όπως και τα προϊόντα καπνού την προειδοποίηση πως… την υγεία, σοβαρά βλάπτει!!!