kittaro | αφύπνησις
1039
single,single-post,postid-1039,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,transparent_content,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive

αφύπνησις

 

 

afypnisisο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός… σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει… μα εσύ σε λίγο, δε θα βρίσκεσαι εδώ… κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη…

 

θέλεις ξανά ν’ αποτελειώσεις μοναχός… ένα ταξείδι, που ποτέ δεν τελειώνει… κάτω απ’ τα ρούχα σου, ξυπνάει ο πιο παλιός θεός… μες τις βαλίτσες σου, στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι…

 

ποιοι χάρτες σου ζεστάνανε ξανά το μυαλό… ποιες θάλασσες, στεγνώνουν στο μικρό σου κεφάλι… ποιος άνεμος, σε παίρνει πιο μακριά από δω… πες μου! ποιο φόβο, αγάπησες πάλι…

 

σε ποιο όνειρο, σε ξύπνησαν βρεμένο, λειψό… ποιοι δαίμονες, ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη… ποιος έρωτας, σε σπρώχνει πιο μακριά απ’ δω… πες μου… ποιο φόβο, αγάπησες πάλι…

 

τ’ όνειρο, που σ’ έφερε μια μέρα ως εδώ… σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει… μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό… τ’ ίδιο όνειρο, σε τρώει και σε γλιτώνει…

 

θέλεις ξανά ν’ αποτελειώσεις μοναχός… ένα ταξείδι, που ποτέ δεν τελειώνει… κάτω απ’ τα ρούχα σου, ξυπνάει ο πιο παλιός θεός… μες τις βαλίτσες σου, στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι…

 

ποια νήματα, σ’ ενώνουν με μιαν άλλη θηλιά… ποια κύματα, σε διώχνουν απ’ αυτό το λιμάνι… ποια μοίρα, σε φωνάζει απ’ την άλλη μεριά… πες μου ποιο φόβο, αγάπησες πάλι…

 

ποια σύννεφα, σκέπασαν τη στεγνή σου καρδιά… ποια αστέρια, τραγουδάνε την καινούρια σου ζάλη… ποιο ψέμα, σε κρατάει στην αλήθεια κοντά… πες μου, ποιο φόβο, αγάπησες πάλι…

 

ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δε θέλουν να βγουν… ποια ελπίδα, σ’ οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη… ποια θλίψη, σε κλωτσάει πιο μακριά, από παντού… πες μου, ποιος φόβος σε νίκησε πάλι…

 

play τρύπες | καινούρια ζάλη

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.