kittaro | μαμά
780
single,single-post,postid-780,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,transparent_content,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive

μαμά

 

 

mamaη φωτιά… η γιορτή… η απώλεια… ο πόνος… ο κάθε μικρός μου θάνατος κι ένας μεγάλος ατέλειωτος κόσμος… όλα είναι δρόμος…

 

οι αιώνες με ρωτάνε, πόσα ακόμα θ’ αντέξω… για πόσο ακόμα θα τρικλίζω, ξυπόλυτος και μόνος… τώρα που ξοδεύτηκα κι όμως… ακόμα ακολουθώ όσα μαζί σου έπαψα να μοιράζομαι… ξεφτισμένα σημάδια χαράς, στο καλάθι του πόνου… δικό μου το αίμα, δικός μου κι ο τρόμος… μαμά!!! πονάω, μαμά…

 

για σένα φίλε μου… για σένα!
 

No Comments

Post A Comment