kittaro | blog
24
home,paged,page,page-id-24,page-template,page-template-blog-large-image-whole-post,page-template-blog-large-image-whole-post-php,paged-10,page-paged-10,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,transparent_content,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive

kittaro

box-text

 

 

xortatosΕλαχίστως κινδυνεύεις από αυτόν. Θέλω να πω πως ο πλέον ακίνδυνος άνθρωπος είναι ο γεμάτος από ζωή. Εκείνος που δεν έχει απωθημένα: οικονομικά, ερωτικά, σεξουαλικά, κοινωνικά, επαγγελματικά, διαπροσωπικά. Έχει ανοιχτές κεραίες και ζει. Δεν υπάρχει, αλλά ζει.

 

Ο χορτάτος έχει εμπειρίες, αγαπά τα λάθη του, δεν φοβάται τις ανατροπές, έχει δημιουργήσει κάτι μικρό ή κάτι μεγάλο, έχει ισορροπημένη σχέση με τον εαυτό του, έχει μάθει να δίνει και γι’ αυτό και εισπράττει απ’ όλες τις στιγμές της ζωής του, περισσότερα από εκείνον που δεν νοιώθει χορτάτος. Έχει φάει χαστούκια, έχει δεχτεί αιφνίδιες ανατροπές, έχει ανακάμψει υιοθετώντας το υγιές πείσμα και την αισιοδοξία.

 

Ο χορτάτος αγαπά τον άνθρωπο, αγαπά την φύση, αγαπάει την ζωή. Δεν γκρινιάζει, αλλά δέχεται με στωικότητα την γκρίνια των μίζερων, είτε κατανοώντας την ‘‘ορφάνια’’ τους, είτε αδιαφορώντας.

 

Ο χορτάτος έχει φιλοσοφημένη σκέψη και στάση ζωής, κατανοεί τα πάντα, αλλά δεν τα δικαιολογεί όλα, δεν φοβάται να τσαλακώσει την εικόνα του, αλλά επιδιώκει να ζήσει ακόμα πιο πολλές καταστάσεις, γιατί αυτές οι εμπειρίες τον κάνουν να νοιώθει χορτάτος. Μαθαίνει από την ζωή, από την συναναστροφή με τους όποιους ανθρώπους και τις όποιες καταστάσεις.

 

Ο χορτάτος είναι έξυπνος, αλλά όχι πονηρός. Την (κουτό)πονηριά την θεωρεί ως την σημειολογία των κομπλεξικών, των αμέτοχων στα όμορφα και άσχημα της ζωής.

 

Ο χορτάτος μπορεί να ρισκάρει, δεν ζει για την ασφάλεια, γενικώς και ειδικώς δεν φοβάται. Απέχει από τις γελοίες φοβίες, αλλά συμμετέχει εν γνώσει του στους σοβαρούς φόβους: στην ανοησία ενός πολέμου, στην επικράτηση των ηλιθίων-μετρίων, στην ματαιότητα των μικρών και ασήμαντων πραγμάτων, που συχνά καθορίζουν τις ζωές μας.

 

Ο χορτάτος λόγω εμπειριών τοποθετεί το κάθετι εκεί, που του αξίζει. Και ανοίγεται στους άλλους, δεν κρατά την γνώση για τον εαυτό του, την μοιράζει. Μπορείς να τον έχεις φίλο, να τον έχεις και εχθρό, αν σου κάνει την χάρη να τον βλέπεις ως εχθρό. Δεν κινδυνεύεις από αυτόν, γιατί έχει χορτάσει την ζωή. Γενικώς δεν έχεις να φοβάσαι τον χορτάτο άνθρωπο, γιατί είναι ο μόνος που δεν σε βλέπει ανταγωνιστικά. Είναι ο πλέον άφοβος για να έχει εξουσία στα χέρια του, γιατί δεν την έχει ανάγκη για αν αποδείξει κάτι. Έχει αποδείξει στον εαυτό του και του αρκεί.

 

Και τώρα στο ζητούμενο: πόσους χορτάτους ξέρεις; Κάνε μια λίστα και στείλτην μου, σε παρακαλώ. Είναι η μόνη που θα διαβάσω ευχάριστα. Τουλάχιστον θα ασχοληθώ με άτομα που αξίζουν. Οι άλλες είναι εκείνες των κομπλεξικών, που ζουν με τον φόβο της κατάρρευσής τους, όταν δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί πως αυτή έχει, ήδη, συντελεστεί προ καιρού: από τότε που δεν τόλμησαν να σκεφτούν και να ομολογήσουν στον εαυτό τους, πόσο μικρόνοες, κουτοπόνηροι, φτηνιάρηδες και ξιπασμένοι υπήρξαν στην ζωή τους, από την οποία έχουν στερήσει το βασικό: την σπουδαιότητα και το μεγαλείο του χορτάτου.

 

 

kali-xroniaας είναι η νέα αυτή χρονιά, η ανατολή… η αρχή της ανοδικής πορείας της ψυχής σας, στον ουράνιο θόλο… εναρμονισμένοι με τον ανώτερο εαυτό μας, να γίνουμε μπορούμε… διαδρομές αγάπης και φωτός…

 

όσο βαθύτερη είναι η αυτοπραγμάτωση ενός ανθρώπου, τόσο περισσότερο επηρεάζει και τόσο λιγότερο επηρεάζεται ο ίδιος, απʼ τη φαινομενική ροή των πραγμάτων και τους κομιστές του μίσους τριγύρω του… τι κι αν το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων είναι ανίκανο να δει (πόσο μάλλον να βιώσει) κάτι… τʼ οτιδήποτε… πέρα απʼ ότι του έχουν ήδη, απʼ τα γεννοφάσκια του, εμφυτεύσει…

 

ο κόσμος που βλέπετε… που αγγίζετε… φως στερεοποιημένο είναι, ακτινοβολήστε… υπερβείτε… και σε πλημμυρίδα αγάπης, τους εαυτούς σας μετουσιώστε!!!…

 

 

 

apokliseisπίσω απʼ τα ερμητικά κλειστά μου μάτια, εσύ… κι η αγάπη, πάντα πρόσωπα νʼ αλλάζει κι όπως τη ζωή μας δίνει, έτσι τη ζωή άλλοτε να μας αρπάζει… όταν τα μάτια κλείνω, είπαν πως κοιμάμαι οι χαζοί, είπανε πως τάχα μου ηρεμώ ή ακόμη και πως παύω νʼ αναπολώ… μα, πόσο αποκλίνει απʼ την πραγματικότητα τούτο δω… όταν τα μάτια μου σφραγίζω, συναντώ… όσα πραγματικά αγαπώ… στην ύστατη, για μια οντότητα αυτή στιγμή, στο βαθμό που δύναται, τον εαυτό της να υπερβεί… να δημιουργήσει ή να καταστρέψει, να αγαπήσει ή να μισήσει μοναχά, έχει την επιλογή!!!…