kittaro | blog
24
home,paged,page,page-id-24,page-template,page-template-blog-large-image-whole-post,page-template-blog-large-image-whole-post-php,paged-3,page-paged-3,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,transparent_content,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive

kittaro

box-text

 

 

edodimaαν… η μουσική, υπέρτατη μορφή μαγείας είναι, αν… μια μυσταγωγική τελετή, την ακρόαση της ακολουθεί… σε τούτα τα κοινά, ατελεύτητα, κρυσταλλικά μουσικά μονοπάτια, που οι σιωπές μας θα περιδιαβούν… εδώδιμα παρασκευάσματα ας τις φιλέψουμε να γλυκαθούν!!!

 
 

play stephane de lucia | trippin

 

 

 

kittaro

μοναχός… να περπατάω στο απέραντο

 

να πλάθω θάλασσες… με λέξεις από πέλαο

 

να θωπεύω τις αυταπάτες μου…

 

να ιχνογραφώ τη ζωή από τις στάχτες μου!!!

 

 

dolofonoiβαλκανικές με οθωμανικά απωθημένα και πρότυπα κοινωνίες… αμόρφωτοι ορεσίβιοι στο ρόλο διαπαιδαγωγών(!) ομήγυρη στην υποκρισία βουτηγμένη, που σιωπά μπρος στο φόβο του “στιγματισμούˮ όταν πρέπει να διαμαρτυρηθεί…

 

δοσίλογοι, ρουφιάνοι, σπιούνοι, καταδότες… χαρακτηρισμοί κι έννοιες τόσο μακριά από τις σημερινές – σύγχρονές κοινωνίες κι όμως τόσο κοντά σε πρωτόγονες φυλές ελλήνων ιθαγενών…

 

κοινωνίες κλειστές με θαυμασμό στη βαναυσότητα… βουτηγμένες να παραμένουν στην εσωστρέφεια, τη βαρβαρότητα και την ημιμάθεια… στην επιρροή από τα κάθε λογής, προβεβλημένα σκουπίδια…

 

αψίκοροι χωριάτες -σε μικρά ή μεγάλα χωριά- που αντί να προτάξουν τη μάθηση ως αξία εξέλιξης, ενθαρρύνουν με τη σιωπή τους κάθε βάναυση και αποκλίνουσα συμπεριφορά ή κι ακόμα αναφανδόν την ηρωοποιούν, για διασκέδαση τους…

 

παππούδες και γονείς, που επιχειρούν ανερυθρίαστα να σκληραγωγήσουν τα παιδιά τους και να ανδρωθούν μέσα από… ζώων κακοποιήσεις!!!

 

ότι δεν σου αρέσει και σε ενοχλεί το σκοτώνεις, φέρεται να έλεγε ο παππούς του δράστη…

 

συγχαρητήρια, τα κατάφερες… ενσωμάτωσες στον ψυχισμό του όλα τα βίαια ένστικτα σου… έπεισες κι αυτόν και τους υπολοίπους, πως είναι φυσιολογικό να κατακρεουργεί οικόσιτα ζώα και πτηνά…

 

ξέχασες(!) όμως μία λεπτομέρεια σημαντική… πως στα έμβια όντα, συγκαταλέγονται δυστυχώς οι φίλοι και οι συμμαθητές του!!!

 

πες μου λοιπόν τώρα, με το χέρι όχι στην καρδιά αλλά στα αχαμνά, εκεί που περιστρέφεις την παλάμη σου διαρκώς για να υποδηλώνεις στους υπολοίπους τον ανδρισμό σου…

 

ολετήρα… πόσο θρασίμι νοιώθεις;;;

 

με αφορμή το τραγικό αυτό περιστατικό