kittaro | blog
24
home,paged,page,page-id-24,page-template,page-template-blog-large-image-whole-post,page-template-blog-large-image-whole-post-php,paged-8,page-paged-8,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,transparent_content,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive

kittaro

box-text

 

 

erimoys

τις εσωτερικές μας διαμάχες… έχουμε όλοι… μια τουλάχιστον διαθέτουμε, σκοτεινή πλευρά… να την αποδεχτούμε επιλέγουμε ορισμένοι… κάποιοι άλλοι, δεν έχουν καν επιλογή… οι υπόλοιποι όμως, τις πολεμούν… ο αέρας π’ αναπνέουν, η καθημερινότητα τους γίνεται… μέχρι τη στιγμή ‘κείνη, που ν’ αντιμετωπίσουν την αλήθεια πρέπει, τον ίδιο τους τον εαυτό… τι κι αν, απολειφάδια εσωτερικής δύναμης, εφαλτήριο έχουν… τα πάντα είναι πιθανά… κι όλα τους τα όνειρα… αυτά που τόλμησαν να ονειρευτούν… πραγματοποιήσιμα είναι… λεωφόρους να χαράξουν μπορούν και να ενώσουν ερήμους… είτε το πιστεύεις… είτε όχι… τι σημασία άλλωστε, έχει;;;

 

 

 

stratiotisστα πιο ‘μορφα σαλόνια… τους διαβόλους χόρεψε… αίμα πολύχρωμο, τον διεύρυνε… όραμα… αγχέμαχο όπλο στα χέρια του… τι κι αν… αθώο στρατιώτη, υποδύεται;;;

 

 

 

oylesτα σημάδια πάνω μας… τι περάσαμε μας δείχνουν… πως θα ζήσουμε, δε μας υποδεικνύουν… αυτά που μένουν πίσω μας… αυτά που προσμένουν μπροστά μας… σε σχέση μ’ αυτά π’ αναβλύζουν μέσα μας… ασήμαντα είναι!!!